 |
 |
 |
 |
 |
Wie zijn wij
Wij zijn Carla Dusseldorp en Wim Stevenhagen. We hebben elkaar, via onze toenmalige honden Betsy en Moshe, leren kennen in Amsterdam, maar wonen sinds 1998 in Kerkrade. Toen onze honden erg oud begonnen te worden, kwamen we op de gedachte van een nieuwe hond, en dat zou een Leonberger moeten worden. Het energieke buitengedrag, en het rustige binnengedrag van dat ras sprak ons erg aan, en trouwens: wie houdt er nou niet van een vriendelijke, harige reus? Stom toevallig bleek een heel goede fokker, Woscany, ongeveer om de hoek te wonen, en daar zijn we toen maar eens mee gaan aanpappen.In 2001 kwam onze eerste Leonberger in huis: Doris, ofwel Ini Doris Woscany. Zij kwam als gezelschap van onze toen 12 jaar oude Betsy, een Beagle. Moshe heeft het helaas net niet meer mogen meemaken. Bij aankomst was Doortje nog ietsje kleiner dan Betsy, maar dat zou niet lang duren.
Betsy leek niet erg enthousiast over de nieuwe huisgenoot. Leuk om even te ontmoeten, maar niet leuk dat die nou zou moeten blijven. Na een poos kon ze het wat meer waarderen, en terwijl ze door haar groeiende ouderdom steeds zwakker begon te worden, voelde ze zich steeds prettiger en veiliger bij haar grote vriendin.
Doris is heel lief, en heel zacht. Als ik hoor dat mensen zeggen dat je
elke hond vals kan krijgen, zeg ik altijd: maar onze Doris nooit!
Doris ontwikkelde zich tot een prachtige teef, maar ze heeft nooit van
showen gehouden. Ze stond verveeld in de ring, en ging dan meestal maar heel hard keffen. Ook het idee van een nest stond haar niet aan. Nadat ze de fokselectie had gedaan, zijn we twee keer met haar naar een reu geweest, maar ze liet zich niet dekken. Na de tweede keer hebben we het maar opgegeven, en besloten om een nieuwe Leonbergerpup te kopen.
We wilden een pupje van Kad Cadou Woscany, maar nadat bleek dat ze maar 1 pup droeg, werd het nog even heel spannend of dat wel een teefje zou blijken te zijn. Maar gelukkig: het werd onze Nalle. Nalle kreeg bij ons een heel warm welkom: vanaf de eerste nacht maakte Doris wat ruimte in de mand, en mocht Nalle lekker bij haar kruipen. Zo had Doris toch nog haar eigen puppy, en Nalle een geweldige surrogaatmoeder. Betsy, inmiddels 16, was inmiddels wel gewend aan het Leonbergerformaat, en reageerde een stuk rustiger op de nieuwe reuzin dan dat ze op Doris had gedaan
Hoewel onze twee Leonbergers wat liefheid en sociaal gedrag betreft op elkaar lijken, is Nalle in sommige dingen heel anders dan Doris. Zo
staat Nalle meestal graag en met opgeheven hoofd in de ring, waardoor ze veel betere resultaten haalt. Ook vond zij het wel leuk om cursussen te doen, terwijl Doris zich kapot leek te vervelen.
Betsy werd inmiddels erg oud, ziek en zwak, en we hebben haar een paar dagen voor haar 18de verjaardag moeten laten inslapen. Een leeftijd waarvan je met een Leonberger alleen kan dromen.
Met Nalle zijn we ook weer de fokselectiekeuring gaan doen, en haar
dekking, met Prinz-Poldi vom Rossbach, verliep volgens het boekje: ze
was laaiend enthousiast, en wilde na afloop meteen opnieuw beginnen! We hadden de eer om het nest onder de kennelnaam van Woscany te mogen fokken, en dat werd, in 2008 ons eerste, prachtige nest van 7 pups. Het Woscany S-nest. Daarvan hebben we Salsa Ayga, of Scully zoals we haar noemen, gehouden.
Scully is ook weer een heel lieve en sociale hond. Ze barst van de energie, en lijkt nooit moe te worden. Ze begint steeds meer op haar moeder te lijken, en bij het wandelen roepen we dan ook regelmatig de verkeerde naam. Als we met haar naar buiten gaan, kijkt ze de hele tijd om zich heen of ze geen speelkameraadjes ziet, want met andere honden spelen is haar grootste plezier.
Al met al smaakte dat ene nest toch naar meer, en afgelopen jaar hebben we onze eigen kennelnaam aangevraagd, "van de Miepmup". Miepmup is het prachtige Kerkraadse woord voor vlinders, en aangezien we de afgelopen zomers onze tuin niet alleen met de honden, katten en kippen, maar ook met tientallen vlinders deelden, leek ons dat een fraaie en toepasselijke naam.
Dit voorjaar hopen we weer een nest te krijgen, het eerste echte "van de Miepmup" nest. Omdat we ons eerste nest natuurlijk echt nog wel mee willen laten tellen, zal dat ons B-nest worden.
Ondertussen ben ik, Carla, steeds meer in de kynologie geïnteresseerd geraakt, en ben wat cursussen gaan doen. Momenteel ben ik bezig met de opleiding "Exterieur en Beweging". `
Kerkrade, januari 2010
